माझ नाव रुपाली - मी मुंबईत राहते -
आणि इथे जास्त
भुतांच्या गोष्टी ऐकायला सुधा मिळत नाहीत
किवा आपण हि कधीतरीच असे विषय
काढतो . शहरी भागात भूत आता फक्त
पुस्तक आणि आणि आजीने
सांगितलेल्या भुताच्या गोष्टीन मधेच
उरली आहेत . पण याहून हि एक वेगळे जग
आहे . भूत आहेत आणि माझा त्यांच्या वर
विश्वास आहे . कारण जी गोष्ट
मी तुम्हाला सांगणार आहे ती .
माझ्या साबोत घडली आहे जेव्हा मी ८
वीला शिकत होति.
दरवर्षी उन्हाळ्याच्या सुट्ट्या पडल्या कि
मजा करण्यासाठी माझ्या आईच्या गावी म्ह
माझ्या आजोळी मालवण ला जायचो .
आज्जीचे घर तसे जुन्या काळातलेच होते.
खूप मोठे , समोर छोटीशी बाग ,
आणि बाजूला गुरांचा वाडा . आणि त्यात
भरपूर गाई आणि बैल होते. आम्ही मुंबईचे
म्हटल्यावर मुलांची मजा दिवस भर बागेत
खेळायचो , मामाने गाईचे दुध
काढायला शिकवले . आणि खूप
दंगा मस्ती सुधा करायचो .
त्यावर्षी हि आम्ही उन्हाळ्यात तिथे
गेलो होतो . पण
यावेळी आम्हाला घरच्या मोठ्या माणसांनी गु
जाऊ नको असा कडक आदेशच दिला होता .
तिथे लहान मुलांना जाण्यास
बंदी केली होती . म्हणून
मी आजीला त्या बद्दल विचारले तर तिने
सांगितले कि गेल्या ६ महिन्यापासून
जेव्हा जेव्हा गाईला बछडा होतो तो . २
दिवसात मरतो . आणि त्यामुळे गाई
सारख्या हंबरत असतात आणि माणूस तिथे
गेला कि त्याला शिंगणे मारायला येतात .
म्हणून तुम्ही तिथे जाऊ नका .
तेव्हाही वाड्यात २० गाई होत्या .
आणि त्या दिवशी अजून एक
बछडा जन्माला आला . आम्ही मुल
आनंदी झालो पण तो आनंद फार काळ
टिकला नाही . कारण सकाळी तो बछडा मृत
अवस्थेत वाड्यात पडला होता.
आता सहन शक्ती संपली होती मामाने
आजीला सांगितलं कि हे काही साध सुध
नाही आहे . नक्कीच काहीतारी भयानक
आणि अमानवीय घडतंय आपण
मांत्रिकाला बोलावून पूजा करून घेवूयात .
मांत्रिक आला आणि जसा त्याने
त्या गुरांच्या गोठ्यात प्रवेश
केला तसा त्याला विचित्र अनुभव आला .
तो लगेच बाहेर
पडला आणि म्हणाला उद्या बुधवार आहे
उद्या सकाळी सकाळी मी इथे
येती आणि काय करायचं ते बघतो .
दुसर्या दिवशी सकाळी ६
वाजता तो मांत्रिक आला . मी हि जागीच
होते कारण ती अमानवीय गोष्ट काय आहे
हे मला सुधा जाणून घ्यायचे होते .
तो आधी गुरांच्या गोठ्यात , मग बागेत
आणि नंतर विहरी जवळ
गेला त्याच्या हातात एक काठी होती .
विहरी जवळून तो पुन्हा गोठ्यात आला .
थोडा वेळ तो त्या गोठ्यात तसाच डोळे बंद
करून उभा राहिला . आणि नंतर
घरी आला आणि आजीला सांगितले . हे
प्रकार साधेसुधे नाहीत बछडे मारत आहेत
कारण तुमच्या गुरांच्या गोठया शेजारी जे
झाड आहे त्यावर एक भयानक पिशाच्च आहे
आणि त्यामुळेच हे प्रकार घडत आहेत .
तेव्हा माझ्या आजीने त्याला विचारले मग
गाई का मरत नाहीत फक्त बछडे
का मरतायत . त्वः तो म्हणाला प्रत्येक
पिशाच्च नवीन जीवनाला तरसलेल असत .
त्यामुळे नवीन जन्माला आलेल्या बछड्यानचे
तो प्राण घेतोय .
तो म्हणाला काळजी करू नका एक तांत्रिक
पूजा घातली कि सगळ ठीक होईल . त्यामुळे
ते पिशाच्च तिथून निघून जाईल . त्याने
सांगितलं कि पूजा आता चालू कृत
पूजा संपायला २ दिवस लागतील . त्याने
पूजेच्या सामानाची लिस्ट मामाकडे दिली .
थोड्याच वेळात मामा ते समान घेऊन परत
आला . मांत्रिकाने ९ वाजता पूजा सुरु
केली तो कसले तरी विचित्र मंत्र म्हणत
होता . ते सुधा जोरात जेव्हा त्याने मंत्र
बोलण्यास सुरवात
केली तेव्हा ज्या घटना झाल्या त्या कधी प
सुधा केला नव्हता .
अचानक आमच्या घरावर लहान लहान दगड
येवून पडू लागले आणि लगेच थांबले सुधा .
आम्हाला वाटल कि कोणी तरी मस्ती करत
असेल. पण ५ मिनिटांनी परत पुन्हा तेच
झाल लहान लहान दगडांचा घरावर वर्षाव
होऊ लागला . मामा धावत जाऊन घरावर
चढला पण तिथे कोणीच नव्हत . पण तरु
सुधा वरून काळ्या रंगाची वाळू आणि लहान
लहान खडे पडताच होते ते कुठून येत होते ते
कळतच नव्हत . हे तर काहीच नव्हत कारण
जसा मांत्रिक मंत्र पुटपुटत
होता तसा आता दगडांचा वर्षाव
थांबला सगळे घरात येवून पूजेला बसले .
पण अचानक घरावर थाप थाप असा आवाज
झाला आणि घाण वास सुधा येवू
लागला मामाने बाहेर जावून पहिले
आणि तो चक्रावला कारण आता घरावर
चक्क मानवी मल ( संडास ) येवून पडत
होता आणि खूप दुर्गंधी पसरत होती . हे
सगळ दुपारी १२ वाजेपर्यंत चालू राहील
पहिल्या दिवसाची पूजा मांत्रिकाने १२
वाजता थांबवली . मांत्रिकाने सांगितलं जे
काही घडतंय ते तो पिशाच्च करतोय पूजेत
विघ्न आणण्यासाठी. कोणीही बाहेर पडू
नका . मी उद्या येईन परत .
त्या रात्री आम्ही कोणीच झोपलो नाही पण
खडे आणि वाळू यांचा मधून मधून वर्षाव
होतच होता. पण
मानवी मलाचा सकाळी झालेला वर्षाव
रात्री नाही झाला . दुसरा दिवशी त्याने
पूजा सुरु केली आणि पुन्हा तेच होऊ
लागले . आम्ही मांत्रिकाला सांगितले
कि यावर काही उपाय करा .
तेव्हा तो बोलला हे थांबवू शकत नाही ते
चालूच राहणार . आणि सांगितले
कि त्याच्या खूप दुखतंय जस
कोणीतरी काठीने त्याला मारतय असा वाटत
होत . पण त्याने पूजा चालूच
ठेवली आता दगड मातीचा वर्षाव
थांबला होता . पण मांत्रिकाच्या डोळ्यातून
पाणी येत होत जस कोणी तरी त्याला खूपच
मारतय . ३ वाजता त्याने
पूजा आटोपली आणि ३ मंतरलेले खिळे घेतले
आणि उठून गोठ्याजवळ गेला आणि एक
गोठ्याला आणि दुसरा झाडाला ठोकला .
आणि उरलेला १ खिळा त्याने
घरच्या उंबरठ्याला ठोकला . आणि तिथेच
पडला लोकांनी त्याला उचलले
आणि पाणी दिले तो म्हणाला आता ते
पिशाच्च तुम्हाला त्रास देणार नाही . त्याने
घातलेली बनियन काढली आणि आम्ही पाहून
थक्क झालो कारण त्याच्या पाठीवर चक्क
काठीने खूप मारल्याचे वळ उठले होते .
त्याला मामाने उचलून त्याच्या घरी नेले
आणि जाताना पैसे देऊ केले पण त्याने ते
घेतले नाहीत . तो म्हणाला पैशांचा मोह
नसलेला बरा . त्या दिवशी पासून
त्या घटना बंद
झाल्या आणि काही दिवसातच गाई ने परत
बछड्या ला जन्म
दिला आणि आम्ही सुखावलो .
आणि त्याला काही झाल सुधा नाही
आवडली असेल तर नक्की प्रतिक्रिया द्य

आपण साहित्यिक आहात ? कृपया आपले साहित्य authors@bookstruckapp ह्या पत्त्यावर पाठवा किंवा इथे signup करून स्वतः प्रकाशित करा. अतिशय सोपे आहे.
Please join our telegram group for more such stories and updates.

Books related to भयकथा संग्रह २ Bhutachya Katha


बाबाजार

एक अंतर्मुख करणारी आणि विचार करायला लावणारी कथा!

मॄत्योर्माअमॄतं गमय

"मॄत्योर्माअमॄतं गमय" is a thriller based in Goa of modern times.

क्रॉनो नॉट अरुण

अरुण - काळ प्रवासी

कार्नेजी देवाची कहाणी

कहाणी

भयकथा: त्या वळणावर..

मी हसायला लागलो कारण असल्या गोष्टींवर खरंतर माझा विश्वास नव्हता कारण गाडीसमोर स्त्री येऊन उभ्या राहण्याच्या असंख्य गोष्टी मी कथा, कादंबऱ्या, चित्रपट आणि मालिकांमधून पहिल्या होत्या. मनोरंजन म्हणून ठीक आहे पण खऱ्या आयुष्यात असल्या गोष्टींची भीती बाळगायची म्हणजे जरा अतिशयोक्ती होते, पण तरीही त्याच्या समाधानासाठी मी म्हणालो, "हो नक्की जितेंद्र, मी योग्य ती काळजी घेईन!"

रूम नंबर 9

आसावरी अनेकदा सोनोग्राफी करायला हॉस्पिटलमध्ये यायची तेव्हा तिला तिच्या आजूबाजूला कुणीतरी असल्याचा भास व्हायचा...काय घडले हॉस्पिटलच्या त्या रूम नंबर ९ मध्ये? (कवितासागर प्रकाशनाच्या अर्थ मराठी या ११ ऑक्टोबर २०१७ ला प्रकाशित झालेल्या ई-दिवाळी अंकात ही माझी वरील कथा समाविष्ट करण्यात आली आहे)

भारतातले हे १० हायवे मानले जातात ‘हॉन्टेड’

जर तुम्ही एखाद्या सुनसान हायवेवर रात्रीच्यावेळी गाडी चालवत असाल आणि अचानक कुणी सफेद साडी घातलेली बाई जर तुम्हाला दिसली किंवा रस्त्याने जाताना अचानक शरीर थरथरायला लागल असेल तर एखाद्यावेळेस तुम्हीही घाबरून जाल.

मागे वळून पाहण्यास सक्त मनाई आहे ...

या सर्व गोष्टी कल्पनिक आहे . याचा वास्तव्याशी काही संबंध नाही

हॅलोविन

जॉन हा अमेरिकेच्या अनिस नावाच्या छोट्याशा खेड्यात राहत असे. असे म्हणत कि पूर्वी त्या भागात राहणाऱ्या संत अनिसच्या नावावरून या गावाला हे नाव दिले. त्या गावच्या चर्चमध्ये त्याचा मोठा फोटो होता. चर्चमधले फादर सगळ्यांना अंनिसला नमन करायला सांगायचे. पण गावातले जुने लोक अंनिसला सैतान मानायचे.

नारायण धारप Narayan Dharap

नारायण धारप हे मराठीतील एक अतिशय नामवंत भयकथा लेखक आहेत. ह्या पुस्तकांत आम्ही त्यांच्याबद्दल जास्त जाणून घेऊ. Narayan Dharap is one of the most popular marathi horror story writer. This book is a detailed biography of Narayan Dharap, giving you insights about his writing style, his achievements and the works that inspired him.

प्लॅन्चेट

आजकाल हा शब्द जास्त प्रचारांत आहे तो परलोकाशी संपर्क करून आत्मा वगैरेने बोलावण्यासाठी उपयुक्त एक साधन म्हणून.